Sunday, January 21, 2007
weeeee. ngaun alam ko na kung bakit ako sinipon. Panu, nung tuesday, nagpaulan pala kami. Unexpected ung ulan kasi ang taas taas ng araw tapos biglang umulan. Wala din akong dalang payong nun, sa kadahilanan na din na dala ko ung CHN bag kasi nagreturn demo kami. Ung isa kong klasmeyt ung may dalang payong, pambihira. tatlo kami sa iisang payong. kaya aun, nabasa kami. hehe. lagi na lng. tamad din kasi ako magdala ng payong.
thanks kay Jov, naalala ko kung bakit ako nagkasipon.
nga pala.
Api bertdey kay RVok...enough for that. let's go for the real post.
I'm 18 yrs, 2 months and 21 days of age.
I feel that i've grown up na. Feel ko, antanda ko na..LOL..i mean, matured na cguro ako, though sometimes i act as if I'm still a child. Well, sa totoo lng
masarap talaga maging bata. Pero narealize ko na masarap din pala ung maging "mature". Hehe. Kailan lng naman ako nag-18, parang feeling ko nun super mature na ako. Pero di naman ganun maxado. Thinking that i'm in the "legal" age, pero un nga, parang bata padin ako. Pero as time pass by, nakakapansin na ako ng mga changes sa akin. Nakakabigla pero ganun talaga. lahat tau dumadaan sa ganung stage. All is about change (tama ka hana).
Simulan natin d2 sa aming bahay. Mas madalas na ako mamalagi sa loob ng bahay unlike dati, lakwatsera ako. Mas nagugustuhan ko nang gumawa ng mga household chores. I used to it na kasi. Di katulad dati pag inuutusan eh nagdadabog pa. Ngaun may pagkukusa na ako.
Napansin ko din na hindi ko na pala nasasagot ung mga parents ko. Good for me. dati kasi napakasamang bata ko, nagagawa kong sagutin ung mga parents ko. I know its not good. Ngaun?? Hindi na. Cguro part na din ng pagiging matured is ung how we get along with our parents. Nagiging parang normal na din ung pakikitungo sa kanila, kasi parang kabarkada na lng natin ung mga parents natin. I'm glad kasi hindi na kami maxadong sakit sa ulo sa mga parents namin. *klap*klap*
Sa school naman, sumobra na naman ung pagka-quiet type ko. Aun. Patay na bata sa tabi. Mas pipiliin ko pang mag-take ng nap kesa makipag-tsismisan sa mga kaklase. Pati sa corrideor tahimik na din, aba!! dapat lng. Nakakahiya kung parang bata ang asal na nagwawala..hehehe...Nakikinig na din ako sa mga prof (except sa Literature). Hindi na din ako maxadong nagpapabaya, i mean, nag-aaral na ako (aba himala!!). Pero hindi naman ako maxadong GC. Nakakagulat nga eh. Minsan tatanungin ko sarili ko na "ako ba 2?" and at the brighter side, iisipin ko na lng na "xempre college na eh!!". Pero nung PE time, asal bata ako..xempre masarap sariwain ang mga times na tau ay naglalaro..weeee...
Sa mga friends, nakakatuwa kasi hindi ko akalain na nakakapag-bigay ako ng mga payo in a mature way. Minsan nabibigla ako sa sarili ko, nasasabi ko ung mga bagay na hindi ko akalain na lalabas sa aking bibig. Di tulad dati, sobrang noob ako. Tameme pag ung friend ay namomroblema. Ngaun hindi na. At sa mga friends ko na mas bata sa akin, i act as "ATE" to them. Nakakagaan pala ng loob pag nakakapag-bigay ako ng advices na nakakatulong sa kanila... (ismayl)
Sa mga problems na naeencounter ko, i realized na madali ko na naoovercome ang lahat. Unlike before, hirap na hirap ako mag-cope up sa mga problems ko. Dati, inuumaga na ako at na-iinsomnia kakaisip sa mga problems kahit na ung mababaw lng. Ngaun di na. tinutulugan ko na lng xa!LOL. I mean, i became more optimistic on things. Sabi nga ng friend ko na si Jam, "think postive!!lam mo naman, macho tau..haha". Ung pinaka-major problem na naencounter ko eh iniyakan ko lng (ok call me sentimental) den after that, wala na. I let it fly away, bahala xa. And at times, I pray.
kaya minsan, when i can't really take it anymore, i say to my big problem that:
"Problem, I have a big GOD"
ayt???!!
and ehem...pagdating sa love...eerr, i admit sa puntong ito hindi ko pa masasabi kung matured na ba ako pagdating dito. heck! wala lang!! ewan ko...hehe...NOOB pa ako pagdating dito. Haaaayz. Dati sabi ko pag nag-18 na ako kelangan meron na (alam nio na un) pero mali pala ako. Kusa naman un dadating. Patience lng kelangan. Kaya ngaun, i don't rush into it. Kahit na naririndi na ako kay Levi na pinipilit na ako sa mga ganung bagay...basta!! Iknow God has a better plan for me. even the best pa nga eh!!...
"Things never turn out exactly the way you planned...growing up happens in a heartbeat. One day you're in diapers, the next you're gone, but the memories of childhood stay with you for the long haul. I remember a time a place, a particular fourth of July, the things that happened in that decade of war and change. I remember a house like a lot of houses, a yard like a lot of yards, on a street like a lot of other streets. I remember how hard it was growing up among people and places I loved. Most of all, I remember how hard it was to leave. And the thing is, after all these years I still look back in wonder."
"All of our young lives we search for someone to love. Someone that makes us complete. We choose partners and change partners. We dance to a song of heartbreak and hope. All the while wondering if somewhere, somehow, there's someone perfect who might be searching for us."
-------The Wonder Years----- =======================================================
eto ako ngaun: naglalayag sa agos ng buhay.
malau-lau na din ang narating ko..pero madami pang pagkakataon. madami pa akong pagdadaanan. alam ko lahat ng ito eh simula palang. lahat talaga tau dumadaan dito. sabi nga nila EVOLUTION of man..joke!!! hahaha...some of these are unexpected. marami talagang nangyayari. I may make a mistake, and i learn. part of growing naman talaga. mas nagiging deep ung perception natin sa mga bagay bagay...sana madala ko to hanggang sa paglaki ko, more challenges na pagdadaanan. I hope i can cope up with those...and i know God will guide me... :)
(ung mga plugs, nxt tym na lng...)
Labels: experiences, memories, random thoughts
* my S H A T T E R E D dreams_
10:48 AM |
Sunday, December 31, 2006

Whew...11 hours to go and new year na!! Yahooo!! 2007 na!!! Weee....mamimiss ko ang yr 2006, sobrang dami ng nangyari this year, mga happy times, senti times, bad times...LAHAT!!...This year became very memorable to me as in sobrang memorable. Hehe...
Grabe dami talaga nangyaring kakaiba this year 2006. Ang makapasa sa 1st yr of college, maka-meet ng new friends, bonding times with friends, kalokohan sa mga debut ng blockmates, dumami ang nakakabasa ng blog ko at xempre dumami na din ang nagkokoment, nagkaroon din ng close friends from the blog world, nagkaroon ng cellphone at nagpaka-adik at nawala din, ang aking 18th yr of my life, ayaw-bati with my buddy, sleepless nights, kalimutan ang past love, masaktan sa isang tao, pasayahin ng isa pang tao, sunday mass sa sacred heart parish, rehearsals, pagpupuri kay lord......magpaka-GC sa school, swimming sa casa milan, tumambay sa Jollibee for 5 hours bago mag-exam, memories with jemel, sabunin ng mga CI's at prof....magkaroon ng mataas na grades, ....basta....MADAMI!!!
so this time, let me THANK people who became a part of my life this 2006:
BSN II-BMarianne Endriano - she, paramdam ka naman pls. Cguro ngaun nasa tate ka na, miss na kita...almost 3 yrs din tau magclassmate, thanks sa lahat lahat, sa sleepover sa bahay nio, sa sharing..bsta...sana magparamdam ka na mami!!
Kring, Clims, JC....damn....cmula nung umalis na si marianne mejo nahiwalay ako sa inyo pano iba ung direksyon nio pag umuuwi..pero thanks sa company nio...
Malarie (goggles) and ANalou, ang aking mga savior at kahit wala na si Marianne eh may kasabay naman na ako pauwi sa jeep...salamat sa tawanan natin at sa company nio...
Ang aking kapamilya na si
Kuya echo, Sis Prec at ang mga ampon na c V-an at sOL, thanks din sa company nio...kahit la na tau mami bonded parin tau..hehehe
and to other classmates, although hindi ako naging close sa inyo, thanks parin kc kahit papano eh pinapansin nio naman ako...heheheh...sa summer magkakahiwahiwalay na tau,
mamimiss ko mga kalokohan natin..swear...mamimiss ko ang maingay, magulo, talentado at matalinong II-B!!! heheheFRIENDSBuddy Jc, even though were not seeing each other anymore, thanks parin kc sa buong 2006 ikaw ang aking karamay sa mga problema ko...buddy, 2 yrs na din tau sana magtagal ung relationship natin as bestfriends, miss na kita xobra
Geneva, ang aking girl bestfriend..thanks sa lahat lahat. Thanks kc tuwing nagiisa ako bigla ka sumusulpot para samahan ako..thanks sa mga kalokohan, sa iyakan, sa tawanan bsta sa lahat!!!
Kay, thanks sa friendship...kahit taung tatlo na lng ni gen ang parati magkasama masaya pdin tau...hehehe...
JOv_adbot no.2, thanks poh adbot sa lahat lahat...i know nasa malau ka ngaun nagpapasalamat pdin ako kc nakilala kita, you know, were friends..toinks!!! hehe....
thanks pala nung bisperas ng pasko kc ikaw ang dahilan kung bakit nawala ng konte ung kalungkutan ko..ikaw ung naging karamay ko sa problema ko nung dec 24...thanks 4 always cheering me up 2wing may problem ako...adbot ka talaga!!!tol danny, thanks poh kc nagkausap na tau in person, i wish mas lalo pa kita makilala ng lubusan....
cong cong oinkeey JR, bagtit ka talaga!! salamat sa mga pangaalaska mo sa akin pero kahit ganun ikaw ang nag-iinspire sa akin para magpatuloy ako sa paglilingkod kay Lord!!
Kuya Jeff, thanks for making me your Mentor even though mas bata pa ako sau, thanks at pinagkatiwalaan mo ako...
SGS Family, thanks for making us part of the worship team sa inyo...miss ko na practices natin...
YES Worshipers, thanks sa sama sama natin pagpupuri kay lord, i hope we all grow more..lumago tau sa paglilingkod kay lord...
KUya elmo, anak thanks ha!! ang dami dami kong natutunan sau. nawa po wag ka magbabago sa akin. thanks for being my kuya kaso ngaun anak na kita. yaan mo gagawa ako ng paraan para makita ang iyong itay hehehehehe
BLOGGERSAdrian of kissescomics, thanks sa mga comment mo na talagang nakaka-touch..hehe...salamat din dun sa binigay mo na gif...kakatuwa...hehehe
Kuya Zord, kuya thanks po kc kahit papano naging kclose kita sa chat at sa txt..thanks kc nasasabihan mo ako ng mga secrets mo...
Lovely, ui...classmate!! miss na kita ah...musta ka na jan?? hehehe...kahit papano eh may balita pdin tau sa isa't isa..salamat sa blog..!!
Kuya rob, kuya rex, and jhed...miss ko na kau katxt!!! thanks po ha....kuya rob, gudlak sa lablayp mo!!! Jhed, paramdam ka naman. Kuya rex, 22 yrs old ka na!!!!hehehe
Hana and yvet...lapit na lng..nurse na tau!! hahaha..thanks sa mga comments nio...sa mga sharing ng experiences abt nursing lyf...hehe
tol henry, dapat sa friends section ka pero blogger ka na din eh..tol thanks poh sa lahat2x...ung tanong ko sau di mo pa nasasagot..hmmphh..eniwei...thanks!!
at sa mga iba ding bloggers na naging kclose ko...THANKS!! dahil sa inyo buhay padin tong bLOG ko!!!
and to
GOD ALMIGHTY...no need to mention lahat ng nagawa mo sa buhay ko kc buong buhay ko, ikaw ang dahilan. Wala ako kung wala ka. Thanks PO!! to God be the GLORY!!
ayan..madami dami na din ang napasalamatan ko...sa mga hindi nabanggit, kung alam nio na naging part kau ng lyf ko,
THANKS SA INYO..bsta kilala nio ung sarili nio!!!Lapit na 2007 noh? Lapit na matapos 2006..Anoder yr,...anoder lyf...tnx sa pagsali ds yr sa lyf q ha?!Sana join k ulit nxt yr...saya kc pag anjan ka...HAPPY NEW YR!!!!
Labels: events, memories, thanks
* my S H A T T E R E D dreams_
1:42 PM |